Сегодня на мемориальном комплексе "Хатынь" особенно многолюдно: белорусы и гости страны присоединились к акции "Приди и поклонись", посвященной 83-й годовщине страшной трагедии сожженной фашистами вместе с 149 жителями деревни, ставшей символом скорби и непокоренности народа, передает корреспондент БЕЛТА.

Генацыд — жудаснае злачынства, якое не мае тэрмінаў даўніны. 83 гады прайшло з таго чорнага сакавіцкага дня, як фашысцкія карнікі жыўцом спалілі 149 жыхароў вёскі Хатынь, 75 з якіх былі дзецьмі. Дзясяткі і сотні такіх сакральных кропак на карце Беларусі, і ў кожным раёне людзі штогод узгадваюць тыя чорныя даты, калі з-за д’ябальскай жорсткасці захопнікаў бязвінна гінулі дзясяткі і сотні мірных жыхароў, сярод якіх былі і старыя, і малыя. Хатынь — толькі адна з вогненных вёсак, аднак менавіта яна стала сімвалам пакут беларускага народу ў гады Вялікай Айчыннай вайны. І ваўкавыскія Шавулічы з 366 ахвярамі, і Ала на Светлагоршчыне, дзе загінулі 1 458 мірных жыхароў, — усе яны сёстры Хатыні.